Abimin çektiği fotoğraf

eminönü-kadıköy vapurları

eminönünden kadıköye ya da kadıköyden eminönüne geçmek için kullanılan vapurlarda ne çok insan vardır kimileri iş için ,kimi delikanlılar kız arkadaşlarını görmek için bunu nerden anladığımı soracak olursanız belli değilmi sıfır elbiseler ,saçlar çok havalı ve eşantiyon olmayan bir parfüm kokusu geliyor uzaktan .Kimisi annesiyle babasıyla kimi kardeşiyle binmiş.Kimileri sadece 35 $ için gidiyor kadıköye.Ama güzel bir havası vardır bu vapurların aç martılar bekler vapurları taşırlar o iskeleden bu iskeleye bir parça simit atıver. Ailesiyle gelir belkide paylaşmayı biliyodur ama simidi aldığında gitmez sizi uğurlar iskeleye doğru.Kimileri vardır kadıköyde ki Türk bayrağını yani en şa şalı bayrağını çeker fotoğraf makinesiyle .İhtimaller içinde değilde hedefler içinde yaşayanlar vardır o vapurda...

Yalnızlık !

Her kez gittiğinde ve gidenlerin rüzgarında kaybolmaktanda öte gidenlerin esaretinde bomboş odalarda kalmakmıdır . Ya da kimsenin olmadığını sandığımız anlaramıdır. Kim bilir belki tüm kâinat yanındayken kendini soğuk titrek hissetmektir.Nedir bu yalnızlık ?Kimse bilmez herkez gider ve düşünürsün ya hani.Hani dersinya keşke, hani omzunu dayayıp ağlayamayacağın kimse olmadığı zaman, belkide yanında onlarca omuz vardırda sen farketmezsin ya ,ya da farkedilmezsinya işte budur yalnızlık...

Yalanlar !!!

Bir insan neden yalan söyler ben yalana aşık olduğum zamanları hatırlarım.Anlamıyorum ama yalan çok acı bir baldır.Baldır çünkü istediğin herşeyi yapmak vardırya hani parmağını oynattığında dünya değişir aynı onun gibi şeyler yapabilirsiniz istediğinizi yapabilirsiniz yalan söyleyerek .Acıdır çünkü yalanlar yalan doğurur ve birgün anlaşıldığında yalanınız.Sonucuna katlanan siz olursunuz.Şunu biliyorumki hiçkimse dürüst değildir illaki vardır yalanları ama renkleri farklıdır kimi pembe der kimi beyaz ...

Yeni sayfalar

Yeni sayfaların olduğuna inamıyorum.Hiç mantıklı gelmiyor bana.Bir insan varsa hayatında yeni sayfa açmış olan lütfen banada öğretsin.Okulumdan , gittiğim mekanlardan bunaldım herkez istanbl istanbul diye tutururya hani şairler ve yazarlar İstanbulu büyütürlerya ben kurtulmak istiyorum buralardan. Sadece gitmek istiyorum mutsuz olduğum yerde durmak istemiyorum artık geceleri baska yastıklara baş koymayı odamın penceresinden köhne duvarlara değilde çamurdanda olsa çöplüğe bakmayı benim yüzüme gülüp arkamdan küfredenlerdense puttan olan arkadaşlıklar kurmayı yani istanbuldan kurtulmayı inanın çok isterdim sayfaları kapatmayı değil bu sayfaların olduğu kitabı yırtmayı çok isterdim işte bu yüzden yeni sayfalar yoktur.